چهارشنبه , آذر ۱ ۱۳۹۶
صفحه اصلی » کشکول » راه رسیدن به مقام دوستی اهل بیت

راه رسیدن به مقام دوستی اهل بیت

راه رسیدن به مقام دوستی اهل بیتReviewed by کارشناس دینی on Dec 8Rating: ۵.۰
پرسش : چگونه انسان مى‏تواند به مقام دوستى با اهل بیت برسد و با آنان انس و نزدیکى پیدا کند؟ آیا گناهان گذشته در این راه تأثیرى دارد یا خیر؟
پاسخ : براى نیل به مقام دوستى با اهل بیت دو راه وجود دارد که هر دو ملازم یکدیگر است: نظرى و عملى. T}یک. راه نظرى‏{T؛ «محبّت» فرزندى است که در دامان معرفت و شناسایى، پرورش مى‏یابد و آن گاه که معرفت حاصل شود، کشش به سوى محبوب و شکل گرفتن طبق روش او نیز حتمى خواهد بود. از این رو نخستین قدم در ایجاد محبّت و نیل به مقام دوستى با اهل بیت«علیهم السلام»، شناخت آنان است. براى شناخت سه راه وجود دارد: ۱. مطالعه تاریخ زندگانى آنان؛ ۲. مطالعه و تفکر در سخنان ایشان؛ ۳. شناخت خدا (با شناخت حضرت حق و صفات او مى‏توانیم بفهمیم که اهل بیت – که متصف به اوصاف و اسماى الهى‏اند – چه ویژگى‏هایى دارند). T}دو. راه عملى‏{T؛ در این راه نیز دو روش اساسى وجود دارد: ۱. تبعیّت از آنان: عمل کردن به سخنانشان و اجتناب از حرام و عمل کردن به واجبات، هم شکلى با آن سروران، متخلّق شدن به اخلاق آنان در سخن و عمل. بارورى و همچنین فزونى محبّت به آن عزیزان، به دوست داشتن امور و افرادى است که آنان دوست مى‏دارند و متنفر بودن از هر کس و چیزى که ایشان، مبغوضش مى‏دارند. ۲. رابطه و پیوند داشتن؛ زیارت آنان در حرم‏هاى پاکشان و یاد کردن ایشان از دور و نزدیک، موجب ایجاد محبّت مى‏شود. اینکه بر زیارت اهل بیت«علیهم السلام» این همه ثواب مترتب بوده و این همه به آن توصیه شده است؛ براى این است که با آنان «رابطه» پیدا شود. وقتى رابطه پیدا شد، «تشبّه» پدید مى‏آید و وقتى تشبّه پدیدار گشت، «عشق و محبّت» به حدّ عالى خود مى‏رسد.V}نگا: آیین مهر ورزى، ص‏۱۲۱ – ۱۲۷.{V در خصوص گناهان، اگر بدون توبه باشد، در محبّت و انس به آنان خلل ایجاد خواهد کرد؛ زیرا آنان از عمل پلید متنفرند. اما اگر این گناهان همراه با توبه و جبران گذشته باشد خود تبدیل به حسنه مى‏شود و زمینه را براى انس بیشتر فراهم مى‏کند. البته در ایجاد این محبّت باید، به خود آنان نیز متوسّل شویم و هنگامى که در آلودگى‏ها، تاریکى‏ها، حجاب‏ها، رنگ‏ها و تعلق‏ها گرفتاریم، با توسل به آن بزرگواران، بخواهیم که به فریادمان برسند و مجذوبمان کنند. P}چون ز تنهایى تو نومیدى شوى‏{E}زیر سایه یار خورشیدى شوى‏{P P}روبجو یار خدایى را تو زود{E}چون چنان کردى خدا یار تو بود{P V} مثنوى معنوى، دفتر۲، ص ۲۲ و ۲۳

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.