یکشنبه , آبان ۲۸ ۱۳۹۶
صفحه اصلی » کشکول » ثواب قرآن خواندن بدون معنی

ثواب قرآن خواندن بدون معنی

ثواب قرآن خواندن بدون معنیReviewed by کارشناس دینی on Dec 10Rating: ۵.۰
پرسش : آیا قرآن خواندن و تلاوت آن بدون توجه به معانی آن باعث خشنودی خدا و رحمت او می شود؟
پاسخ : اگر چه درباره درک معانی قرآن و تدبر و تفکر در آیات آن بسیار سفارش شده است و قشر تحصیل کرده و فرهیخته باید در این مسیر پویا باشند, اما بهره گیری از قرآن در هر سطحی حتی نگاه به آن موجب خشنودی خدا و نزول رحمت است. برای توضیح بیشتر به مطالب زیر توجه فرمایید: شأن و منزلت قرآن: در وصف و شأن قرآن همین بس که کلام خدا، عِدل معصومین، کتاب قانون براى جوامع بشرى و کتاب زندگى سعادتمندانه انسان‏ها است، به طورى که قرآن را بر دیگر سخنان رفعتى است که در وصف نمى‏گنجد و آن‏ها را قیاس با قرآن نتواند نمود. قرآن در کلام امیرالمؤمنین(ع) تجلّى خاص خداوند سبحان مى‏باشد بى‏آن که به چشم بصر بتوان مشاهده کرد، و به چشم بصیرت به کُنه ذاتش پى برد: H}فَتَجلّى لهم سبحانه فى کتابه من غیر ان یکونوا رَأوْهُ بما أراهُم مِن قُدْرَته{H(V}نهج‏البلاغه، امام على(ع)، صبحى صالح، نشر دار الهجره، طبع پنجم، قم، خطبه ۱۴۷{V). ایشان در عظمت قرآن و ضرورت انس و تدبر در آن مى‏فرمایند: «آگاه باشید که این قرآن یگانه خیرخواهى است که تقلب و خیانت نمى‏کند و هدایتگرى است که گمراه نمى‏نماید و سخن‏گویى است که دروغ نمى‏گوید، هیچ کس هم‏نشین با این قرآن نگشت، مگر این که از کنار قرآن با افزایشى و یا کاهشى برخاست، افزایشى در هدایت و یا کاهشى از کورى و ضلالت، و آگاه باشید که بر کسى که از پسِ قرآن فقرى نخواهد بود و نه براى کسى قبل از قرآن غنایى حاصل است. پس به جهت دردهایتان، از قرآن بهبودى طلب نمایید و به واسطه‏ى قرآن بر سختى‏ها یارى جویید، چرا که در آن شفایى است از بزرگ‏ترین دردها، و آن کفر است و نفاق و تباهى است و ضلالت، پس به واسطه‏ى قرآن از خدا درخواست کنید و با عشق به قرآن به سویش روى آورید و با آن از خلقش چیزى نخواهید چرا که بندگان (تاکنون) با چیزى همانند قرآن به سوى خدا روى نیاورده‏اند. و آگاه باشید که او شفاعت‏گرى است مورد قبول و گوینده‏اى است مورد تصدیق، و بى‏شک هر که را قرآن در روز قیامت شفاعت کند بى‏درنگ پذیرفته خواهد شد و از هر که قران شکایتى نماید بلافاصله تأیید خواهد گشت. چرا که فریادگرى در روز قیامت ندا مى‏کند: «به هوش باشید هر کِشتکارى در کِشته‏ى خود و عاقبت عملش گرفتار است، مگر کشتکاران قرآن. پس از کشتکاران و پیروان قرآن باشید و از آن به سوى پروردگارتان رهنمایى طلب کنید و از آن بر جانتان خیرخواهى جویید و در برابرش نظراتتان را متّهم نمایید و در حوزه‏ى قرآن امیالتان را خیانتکار تلقى کنید»V}همان، خطبه‏ى ۱۷۶ .{V. وظیفه‏ى ما نسبت به قرآن: هنگامى شأن و منزلت قرآن برایمان روشن گشت ناگفته پیداست که هر عاقل و خردمندى را وادار مى‏سازد، تا به میزان وسع وجودش‏اش از این گنجینه و ذخیره‏ى الهى بهره‏بردارى نماید و مى‏کوشد که روز به روز بر وسعت وجودى و به طبع آن برداشتنش از این منبع لایناهى بیفزاید. از این رو، آن که شوق دیدار معشوق به سر مى‏پروراند و در هواى وصالش، شب را به صبح مى‏رساند و از درد هجران و لذت حضور به سجده درآمده، مهر از راز دل برگرفته، عقده‏ها را گشوده، در خلوتِ اُنس محبوب به نجوا درآمده است و گریان و نالان درمانِ درد مى‏جوید و سکونت در جوارش را مسئلت مى‏نماید. و آن که در بازار پرغوغاى زندگى، بهشت برین را بر متاع فانى ترجیح داده، چشم امید به نعمت ابدى دوخته است و آن که از خوفِ غضب الهى، و از لذت حرام، دست شسته، به انتظار عفو و مغفرت الهى نشسته است، همه و همه باید به سوى قرآن شتاب گیرند تا به قدرِ توان از سفره‏ى گسترده الهى بهره‏مند گشته، مطلوب خویش را به دست آورند(V}تدبر در قرآن، ولى الله نقى پورفر، انتشارات اسوه، ص ۲۴{V). : H}اَلا مَن اشتاق الى الله فلیَستمع کلامَ‏اللّه‏M}{Hبه هوش باشید که هر که شوقِ دیدار خدا دارد پس به سخن خدا (قرآن) گوش فرا دهد{M(V}کنزالعمال فى سنن الاقوال و الافعال، علاءالدین على المتقى بن حسام الدین الهندى، تاریخ طبع ۱۴۰۹ ه ق، مؤسسه الرساله، بیروت، خ ۲۴۷۲{V). H}اذا أحبَّ أَحدکم ان یحدّثَ ربَّه فَلیَقْرءِ القُرآنM}{Hهرگاه یکى از شما عشق و علاقه داشت که با پروردگارش سخن تازه کند، پس قرآن بخواند{M(V}همان، خ ۲۲۵۸{V). H}القرآن مأدبهُ الله فتعلّموا مِن مأدُبَتِهِ مَا استطعتمM}{Hقرآن سفره‏ى گسترده‏ى الهى است، پس به تعلیم از سفره گسترده‏اش به قدر توان برگیرید{M(V}بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۱۹ به نقل از تدبر در قرآن{V). مراتب برداشت از قرآن: قرآن ذومراتب است. قرآن کتابى است که به همه دلبستگانش در هر طبقه و هر درجه‏ى علمى‏اى که باشند فیض مى‏رساند. و کسى نیست که به عشق او همنشینش گردد و بى‏بهره بماند. در برخورد با قرآن تمام دستگاه‏هاى ادراکى انسان بهره‏مند مى‏شوند و هر یک رزقِ خاصى به دست مى‏آورند. از این رو، نظر کردن به قرآن و آیاتش خود عبادت محسوب مى‏شود و تأثیر فراوانى در روشنى و نورانیت چشم دارد. و در پى آن از موضوعاتى که در قرآن و روایات به آن تأکید فراوان شده است تلاوت و قرائت آیات قرآن است. A}فاقرؤُا ما تَیسَرَ منَ القرآن… فاقرَؤا ما تَیسَر منهM}{Aهر چه مى‏توانید (و آسان است بر شما) به قرائت قرآن بپردازید… پس در هر حال آن چه میسّر و آسان باشد به قرائت قرآن پردازید{M(V}مزمل، آیه‏ى ۲۰ و نظیر آن در سوره‏ى بقره، آیات ۱۲۹ و ۱۵۲ و سوره‏ى جمعه، آیه‏ى ۲ آمده است{V). و پیغمبر اکرم(ص) فرمود: خانه‏تان را سهمى از قرآن بدهید، زیرا خانه‏اى که قرآن در آن تلاوت شود امر زندگى بر اهل آن خانه آسان گردد و خیر آن فراوان شود و ساکنان آن خانه همواره در رشد و ترقى باشند و خانه‏اى که در آن قرآن خوانده نشود اهل آن در تنگى به سر برند و خیرش اندک بود و ساکنان او رو به کمبود باشند. و همین‏طور آیات و روایات فراوانى داریم که امر به تدبّر و تفکر در آیات قرآن و آیات الهى مى‏نماید. A}کتاب انزلناه مبارک لیدبروا آیاته و لیتذکر اولوا الالبابM}{Aکتابى است مبارک که آن را نازل کردیم تا مردم در آیات آن تدبر کنند و صاحبان اندیشه متذکر باشند{M(V}ص، آیه‏ى ۲۹{V). و در جاى دیگر از کسانى که در آیات قرآن تدبر نمى‏کنند گله مى‏کند و دل‏هاى آن‏ها را مهر شده مى‏نامد که سخن حق در آن‏ها نفوذ ندارد: A}أَفَلا یتدبرون القرآن ام على قلوب اقفالهاM}{Aچرا در قران تدبر نمى‏کنند؟ آیا بر دل‏هایشان قفل‏ها زده شده است؟{M(V}محمد، آیه‏ى ۲۴{V). مطلب در این مقام زیاد است. لکن از همین مقدار به خوبى به دست مى‏آید که قرآن ذومراتب است و براى خواستارانش به تناسب سعه‏ى وجودیشان یکى با قرائت آن و یکى با تفکر و تدبّر آن بهره مى‏رساند و ما باید بدانیم که در هر صورت از یک نقطه مى‏بایست شروع کنیم و در ضمن متوجه باشیم که سعى کنیم به کیفیت بهاء دهیم اگر چه مجبور باشیم از کمیت بکاهیم. P}گر معنى تنزیل بداند حافظ{E}تنزیل به عشق دال بخواند حافظ{P و صاحب امثال قرآن مى‏گوید: در صحیفه‏ى کامله‏ى سجادیه مناجاتى است که امام سجاد زین‏العابدین(ع) از درگاه خداوند متعال، فهم معانى امثال قرآن را مسألت مى‏نماید و براى آن، شأنى جلیل قائل است. مى‏گوید: «خداوندا، قرآن را در تاریکى‏هاى شب، مونس ما قرار ده، تا آن جا که عجائب آن و امثالى که حمل صلاحیت آن، از کوه‏هاى استوار برنیایند، در دل‏هاى ما بنشیند»V}صحیفه‏ى سجادیه، دعاى ۴۲{V.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.