چهارشنبه , آذر ۱ ۱۳۹۶
صفحه اصلی » کشکول » چرا با اینکه مرگ برای مومن رحمت است ولی می ترسیم

چرا با اینکه مرگ برای مومن رحمت است ولی می ترسیم

چرا با اینکه مرگ برای مومن رحمت است ولی می ترسیمReviewed by کارشناس دینی on Dec 10Rating: ۵.۰
پرسش : با اینکه مرگ برای مومن رحمت است چرا از شب اول قبر به سختی یاد می کنند.؟
پاسخ : اگر انسان، مؤمن و با تقوا باشد و ره توشه آخرت را برگیرد، نه جان دادن هولى دارد و نه شب اول قبر هراسى و نه قیامت نگرانى دارد؛ از امام حسن(ع) پرسیدند: مرگ چیست که نسبت بدان نادانند؟ فرمود(ع): «اعظم سرور یرد على المؤمنین»؛ «بزرگترین شادمانى که بر مومنان وارد مى‏شود…» V}(بحارالانوار، ج ۶، ص ۱۵۳).{V P} خرم آن روز کزین منزل ویران بروم‏{E}راحت جان طلبم از پى جانان بروم‏{P P} بر هواى لب او ذره صفت رقص کنان‏{E}تا لب چشمه خورشید درخشان بروم‏{P همچنین امام صادق(ع) فرمودند: «القیامه عرس المتقین»؛ «قیامت زفاف و عروسى اهل تقوا است» V}(همان، ج ۷، ص ۱۷۶.){V امام صادق(ع) فرمودند: «اذا مات المومن، شیعه سبعون الف ملک الى قبره فاذا ادخل قبره، اتاه منکر و نکر، فیقعدانه و یقولان له: من ربک؟ و ما دینک؟ و من نبیک؟ فیقول: ربى الله و محمد نبى و الاسلام دینى. فیفسحان له فى قبره مدبصره و یاتیانه بالطعام من الجنه، و یدخلان علیه الروح والریحان و ذلک قوله عزوجل: «فاما ان کان من المقربین فروح و ریحان» یعنى، فى قبره «و جنه نعیم» یعنى فى الاخره»؛ «هرگاه مؤمن بمیرد، هفتادهزار فرشته؛ او را تا قبرش تشییع مى‏کنند؛ سپس وقتى در قبر داخل مى‏شود، نکیر و منکر به سراغش آمده، در کنارش نشسته و به او مى‏گویند: پروردگارت کیست؟ و دینت چیست؟ و پیغمبرت کیست؟ جواب مى دهد: پروردگارم خدا و محمد(ص) پیغمبرم و اسلام دینم است. [پس آن گاه ]قبرش را برایش به وسعت شعاع بصرش مى‏گشایند و به سویش از بهشت طعام مى‏آورند و روح و ریحان بر او وارد مى‏سازند و آن همان قول خداوند عزوجل است که در قرآن کریم فرمود: «اما اگر از مقربان باشد روح و ریحان برایش مى‏باشد»، یعنى، در قبرش چنین چیزى است. اما در آخرت او داخل در «بهشت همیشه پرنعمت» است». V}(همان، ج ۶، ص ۲۲۲، روایت ۲۲.){V بنابراین، کسى که قبرش روح و ریحان و آخرتش رضوان پر نعمت فراوان است، نه هولى دارد و نه هراسى. آرى اگر نگرانى و ترس از لحظه جان دادن و بعد از آن باعث تلاش و جدیت در جهاد با نفس و ترک گناه و تحصیل ایمان و تقوا و تقرب شود و انسان را تحریک به عمل صالح کند، بسیار ترس خوبى است. همان گونه که در جبهه و مقابله با دشمن قدار، رزمنده واقعى، آمادگى رزمى کافى فراهم مى‏سازد؛ مومن واقعى نیز براى قبر و قیامت خود، توشه فراهم مى‏کند. ناگفته نماند که منظور از «مرگ» رهایی از دنیاست و پیوستن به نظام پس از مرگ است که تمامی دوران برزخ و قیامت را شامل می شود که در مجموع مؤمن با ارواح مؤمنان هم نشین می شود و به بهشت جاویدان راه می یابد. اما منافات ندارد که در آستانه مرگ و در مدتی پس از مرگ جهت تسویه و پاکی از برخی لغزش ها، مکافات عمل را نبیند. علاوه بر این که گذر از یک مرحله به مرحله جدید برای همگان دارای سختی است هر چند هیچ گونه گناهی هم نداشته باشد چنان که خارج شدن بچه از جنین و پا گذاشتن به دنیا همراه با فشار و سختی می باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.