چهارشنبه , آذر ۱ ۱۳۹۶
صفحه اصلی » کشکول » به چه دلیل باید به والدین خود احترام بگذاریم؟

به چه دلیل باید به والدین خود احترام بگذاریم؟

به چه دلیل باید به والدین خود احترام بگذاریم؟Reviewed by کارشناس دینی on Dec 15Rating: ۴.۰
پرسش : بر اساس چه دلایلی باید به والدین احترام گذاشت؟
پاسخ : انسان همیشه تحت تأثیر احسان و نیکى دیگران قرار دارد. اگر کسى به ما یک دسته گل هدیه بدهد یا با خوش‏رویى به ما سلام کند یا در انجام کارى به ما کمک کند، بى‏اختیار خوشحال مى‏شویم و دوست داریم نیکى او را حتى در حد یک تشکر زبانى جبران کنیم. به ویژه اگر او هیچ چشم‏داشتى هم به ما نداشته باشد و محبتش را رایگان در اختیار ما بگذارد. و بالعکس ما انسان‏ها از کسى که خودخواه و متکبر است و در مقابل خوبى‏ها و محبت‏هاى دیگران بى‏تفاوت است بدمان مى‏آید. مثلاً اگر کسى جواب سلام ما را ندهد به شدت عصبانى مى‏شویم. علتش این است که روحیه تشکر و قدردانى در سرشت ما قرار دارد. در عالم هستى بعد از خدا هیچ کس با محبت‏تر و نیکوکارتر از پدر و مادر نیست. حتى اگر ما خودمان پدر یا مادر نشده باشیم مى‏توانیم با کمى تأمل در رفتار پدر و مادرها به راحتى این مطلب را درک کنیم. والدین، به ویژه مادران گاهى تمام خوشى‏ها و لذت‏هاى خود را رها مى‏کنند و براى آسایش فرزندشان هزینه مى‏کنند. بارها دیده‏ایم که مادران خود نخوابیده‏اند تا فرزندشان را بخوابانند، خود نخورده‏اند تا فرزندشان را سیر کنند. در بسیارى از خطرات خود را سپر بلاى فرزند قرار داده‏اند. عاطفه مادر به فرزند حتى در حیوانات هم دیده مى‏شود، اما هرگز به اندازه انسان نیست. ما در این جا چند نمونه از نیکى‏هاى والدین را یادآورى مى‏کنیم: ۱ـ ایام باردارى مادر با تمام سختى‏ها و فشارها و حتى گاهى بیمارى‏هاى حاد مادر، در حالى که فرزند هرگز رنج مادر را درک نمى‏کند. ۲ـ زحمات پدر در ایام باردارى مادر و رسیدگى‏ها و پذیرایى‏هاى او از مادر براى این که فرزندى سالم به وجود آید. ۳ـ ولادت فرزند که سخت‏ترین درد را بر مادر تحمیل کرد. این در حالى است که مادر مى‏توانست باردار نشود و این دردها را هم نداشته باشد، ولى براى بقاى نسل انسان تلاش کرد و خود را به رنج انداخت. ۴ـ شیر دادن و بى‏خوابى کشیدن و تحمل گریه‏ها و ناله‏هاى کودک و مداواى بیمارى‏هاى او و تر و خشک کردن‏ها و بهداشت و تمیزى کودک، و دور کردن او از خطرات زیاد و هزاران هزار خدمتى که مادر و پدر در دوران نوزادى و کودکى فرزند مى‏کشند تا این کودک رشد کند و بزرگ شود که اگر یکى از این نیکى‏ها نبود هرگز بچه زنده نمى‏ماند. ۵ـ تربیت فرزند، یاد دادن مهارت‏هاى کلامى مثل سخن گفتن و مهارت‏هاى حرکت مثل راه رفتن و خواندن و نوشتن و تهیه لباس و خوراک و وسایل رفاهى و راحتى و خوشى او، همه و همه به کوشش‏هاى پدر و مادر انجام مى‏شود. ۶ـ ادامه داشتن این محبت‏ها تا پایان عمر به شکل‏ها و قالب‏هاى متفاوت حتى در حق فرزندان او یعنى نوه‏ها تا حد توان حاکى از بزرگى الطاف آنان است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.