Business is booming.

وجود زخم در یکی از اعضای وضو که آب برای اش ضرر ندارد

0

[مسأله ۲۷۹ اگر در صورت یا دستها بریدگى یا زخمى است]
مسأله ۲۷۹ اگر در صورت یا دستها بریدگى یا زخمى است که خون آن بند نمى‌آید و آب براى آن ضرر ندارد (۱) ، باید در آب کر یا جارى فرو برد (۲) و قدرى فشار دهد که خون بند بیاید (۳) ، بعد به دستورى که گفته شد وضوى ارتماسى بگیرد (۴) .

(۱) گلپایگانى: چنانچه در آب کر یا جارى فرو برد و قدرى فشار دهد که خون بند بیاید، بعد به نیّت وضو از آب بیرون بیاورد وضو صحیح است.

صافى: چنانچه در آب کر یا جارى فرو برد و قدرى فشار دهد که خون بند بیاید سپس به نیت وضو دست یا انگشت خود را روى آن بگذارد و به پایین بکشد که آب بر آن جریان پیدا کند و شرایط دیگر مختل نشود، وضویش صحیح است.

(۲) مکارم: یا زیر شیر آب بگیرد. .

خوئى، سیستانى، تبریزى: باید بعد از شستن اجزاء صحیحۀ آن عضو، با رعایت ترتیب موضع زخم یا بریدگى را در آب کُر یا جارى فرو برد. .

(۳) خوئى، سیستانى: و انگشت خود را روى زخم یا بریدگى در زیر آب از بالا به پائین بکشد تا آب بر آن جارى شود و (سیستانى: سپس مواضع پایین‌تر از آن را بشوید) وضو صحیح است.

نورى، تبریزى: و (تبریزى: احاطۀ آب بر آن موضع قطع شود و بعد) انگشت خود را روى زخم یا بریدگى در زیر آب از بالا به پایین بکشد تا آب بر آن جارى شود.

(۴) بهجت: و اگر بعد از بند آمدن، دو مرتبه خون جارى شد وضو به طور ارتماسى صحیح است و اگر خون جارى نشد به صورت ترتیبى هم مى‌شود وضو گرفت.

مکارم: امّا اگر آب ضرر دارد باید به دستور وضوى جبیره که بعداً مى‌آید، عمل کند.

منبع: توضیح المسائل مراجع مطابق با فتاوای سیزده نفر از مراجع معظم تقلید/ متن اصلی از رساله امام خمینی و مُحشی حضرات آیات: سیستانی، صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، شبیری زنجانی، بهجت، فاضل، اراکی، خویی، گلپایگانی، تبریزی.(نام هر کدام از مراجع که در مسئله بالا ذکر نشده است یعنی موافق با مساله است و مواردی که مرجعی مخالف مساله فوق است در زیر مسئله ذکر شده است.)