یکشنبه , آبان ۲۸ ۱۳۹۶
صفحه اصلی » ویژه بانوان » احکام بانوان » احکام حیض » زمان یائسگی در زنان سیده و غیر سیده

زمان یائسگی در زنان سیده و غیر سیده

زمان یائسگی در زنان سیده و غیر سیدهReviewed by کارشناس دینی on Jan 1Rating: ۴.۰

[مسأله ۴۳۵ زمان یائسگی در زنان سیده و غیر سیده]
مسأله ۴۳۵ زنهاى سیّده (۱) ، بعد از تمام شدن شصت سال (۲) یائسه مى‌شوند یعنى خون حیض نمى‌بینند و زنهایى که سیّده نیستند، بعد از تمام شدن پنجاه سال (۳) یائسه مى‌شوند (۴) .

(۱) نورى: مشهور آن است که زنهاى سیّده. .

(۲) بهجت، فاضل: شصت سال قمرى. .

(۳) بهجت، فاضل: پنجاه سال قمرى. .

(۴) نورى: ولى این مطلب محل تأمل است و براى حقیر ثابت نیست و لذا احتیاط واجب آن است که زنهاى سیده در صورتى که پس از گذشتن از سن پنجاه سالگى در ایام عادت خود، یا با نشانه‌هاى حیض، خون ببینند؛ میان اعمالى که زن مستحاضه انجام مى‌دهد از قبیل خواندن نماز با کیفیتى که ذکر مى‌شود و چیزهایى که حائض باید ترک کند از قبیل داخل شدن در مسجد الحرام و مسجد مدینه و مکث در مساجد دیگر تا سن شصت سالگى جمع کند.

خوئى، تبریزى: مسأله زنهایى که سیده نیستند بعد از تمام شدن پنجاه سال (خوئى: یائسه مى‌شوند بنا بر مشهور، و لیکن واجب است بر زنهاى غیر سیده) و نیز زنهاىسیده بعد از تمام شدن پنجاه سال تا تمام شدن شصت سال چنانچه با نشانه‌هاى حیض یا در روزهاى عادت خون ببینند احتیاط کنند.

مکارم: مسأله زنان سیده و غیر سیده هر دو بعد از تمام شدن پنجاه سال یائسه مى‌شوند، یعنى اگر خونى ببینند خون حیض نیست، مگر زنانى که از قبیلۀ «قریش» محسوب مى‌شوند که آنها بعد از تمام شدن شصت سال یائسه مى‌شوند.

سیستانى: مسأله خونى را که زنها پس از تمام شدن شصت سال مى‌بینند حکم حیض را ندارد و احتیاط مستحبّ آن است که زنهایى که قرشیّه نیستند بعد از تمام شدن پنجاه سال تا تمام شدن شصت سال چنانچه خون را طورى ببینند که اگر پیش از پنجاه سال مى‌دیدند قطعاً حکم حیض را داشت میان کارهاى مستحاضه و تروک حائض جمع نمایند.

زنجانى: مسأله زنهاى قرشیه بعد از تمام شدن شصت سال قمرى یائسه مى‌شوند؛ یعنى خون حیض نمى‌بینند، و زنهایى که قرشیه نیستند بعد از تمام شدن پنجاه سال قمرى یائسه مى‌شوند. باید توجه داشت که زنهاى سیده یکى از اقسام زنهاى قرشیه مى‌باشند.

منبع: توضیح المسائل مراجع مطابق با فتاوای سیزده نفر از مراجع معظم تقلید/ متن اصلی از رساله امام خمینی و مُحشی حضرات آیات: سیستانی، صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، شبیری زنجانی، بهجت، فاضل، اراکی، خویی، گلپایگانی، تبریزی.(نام هر کدام از مراجع که در مسئله بالا ذکر نشده است یعنی موافق با مساله است و مواردی که مرجعی مخالف مساله فوق است در زیر مسئله ذکر شده است.)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.