صفحه اصلی » ویژه بانوان » احکام بانوان » احکام حیض » احکام عادت وقتیه عددیه

احکام عادت وقتیه عددیه

احکام عادت وقتیه عددیهReviewed by کارشناس دینی on Jan 2Rating: ۵.۰

[مسأله ۴۷۹ صاحب عادت وقتیه و عددیه]
مسأله ۴۷۹ زنهایى که عادت وقتیه و عددیه دارند سه دسته‌اند (۱) :

اول: زنى که دو ماه پشت سر هم «در وقت معین (۲)» ، خون حیض ببیند و در وقت معین هم پاک شود، مثلاً دو ماه پشت سر هم از روز اول ماه، خون ببیند و روز هفتم پاک شود که عادت حیض این زن از اول ماه تا هفتم است. (۳) دوم: (۴) زنى که از خون پاک نمى‌شود ولى دو ماه پشت سر هم چند روز معین مثلاً از اول ماه تا هشتم (۵) خونى که مى‌بیند نشانه‌هاى حیض را دارد، یعنى غلیظ و سیاه و گرم است (۶) (و با فشار و سوزش بیرون مى‌آید. (۷)) و بقیۀ خونهاى او نشانه‌هاى استحاضه را دارد (۸) که عادت او از اول ماه تا هشتم (۹) مى‌شود. سوم: (۱۰) زنى که دو ماه پشت سر هم در وقت معین، خون حیض ببیند و بعد از آن که سه روز یا بیشتر خون دید یک روز یا بیشتر پاک شود و دوباره خون ببیند و تمام روزهایى که خون دیده با روزهایى که در وسط پاک بوده از ده روز بیشتر نشود و در هر دو ماه همۀ روزهایى که خون دیده (۱۱) و در وسط پاک بوده روى هم یک اندازه باشد که عادت او به اندازۀ تمام روزهایى است که خون دیده و در وسط پاک بوده است و لازم نیست روزهایى که در وسط پاک بوده در هر دو ماه به یک اندازه باشد، مثلاً اگر در ماه اول از روز اول ماه تا سوم خون ببیند و سه روز پاک شود و دوباره سه روز خون ببیند و در ماه دوم بعد از آن که سه روز خون دید، سه روز یا کمتر یا بیشتر (۱۲) پاک شود و دوباره خون ببیند و روى هم از نه روز بیشتر نشود، (۱۳) همه حیض است (۱۴) و عادت این زن نه روز مى‌شود (۱۵) .

این مسأله، در رسالۀ آیت اللّٰه بهجت نیست

(۱) خوئى، تبریزى، سیستانى: دو دسته‌اند. .

(۲) زنجانى: از وقت معین. .

(۳) زنجانى: که عادت این زن از روز اول ماه تا هفتم است. .

(۴) [مورد دوّم در رساله آیات عظام: خوئى، سیستانى و تبریزى نیست]

(۵) زنجانى: تا هفتم. .

(۶) زنجانى: یعنى سیاه یا قرمز تیره است. .

(۷) [قسمت داخل پرانتز در رساله آیت اللّٰه زنجانى نیست]

(۸) زنجانى: یعنى زرد یا قرمز روشن است. .

(۹) زنجانى: تا هفتم. .

(۱۰) خوئى، تبریزى، سیستانى: دوم: . .

(۱۱) گلپایگانى، صافى: با روزهایى که در وسط پاک بوده روى هم یک اندازه باشد که عادت او همان روزهایى است که به طور متفرق خون دیده و در پاکى در بین، باید احتیاطاً عبادتهاى خود را به جا آورد و آن چه را بر حائض حرام است، ترک کند و اگر در روزهاى پاکى ماههاى پیش، اتفاقاً خون ببیند، باید در آن روزها احتیاطاً جمع کند میان کارهاى مستحاضه و تروک حائض.

سیستانى: و روزهایى که در وسط پاک بوده روى هم یک اندازه باشد که عادت او به اندازۀ روزهایى است که خون دیده است نه به ضمیمه روزهایى که در وسط پاک بوده است، پس لازم است که روزهایى که خون دیده و روزهایى که در وسط پاک بوده در هر دو ماه به یک اندازه باشند، مثلاً اگر در ماه اول و هم چنین در ماه دوم از روز اول ماه تا سوم خون ببیند و سه روز پاک شود و دوباره سه روز خون ببیند عادت این زن شش روز متفرّق مى‌شود و در سه روز پاکى که در وسط است بنا بر احتیاط واجب محرمات حائض را ترک و اعمال مستحاضه را انجام دهد و چنانچه مقدار روزهایى که در ماه دوم خون دیده بیشتر یا کمتر باشد این زن صاحب عادت وقتیه است نه عددیه.

(۱۲) خوئى: کمتر از سه روز یا بیشتر. . (۱۳) فاضل، تبریزى: روى هم نه روز بشود. .

(۱۴) خوئى: روى هم نه روز شود در این صورت همۀ نه روز حیض است. .

(۱۵) زنجانى: سوم: زنى که دو ماه پشت سر هم از وقت معین خون حیض ببیند و پاک شود و دوباره خون ببیند و مجموع خونهایى که دیده بدون محاسبۀ زمانى که پاک بوده در دو ماه به یک اندازه باشد و شرایط حیض را هم داشته باشد (یعنى مجموع خونها در هر ماه از ده روز بیشتر نشود و سه روز اول خون در یک دهه واقع شود و مدتى که در وسط پاک بوده کمتر از ده روز باشد) و لازم نیست که روزهایى که در وسط پاک بوده به یک اندازه باشد؛ مثلاً اگر در ماه اول از روز اول ماه تا سوم ماه خون حیض ببیند و پنج روز پاک شود و دوباره چهار روز خون ببیند و در ماه دوم بعد از آن که روز اول و دوم ماه خون دیده کمتر از هشت روز پاک شود و دوباره پنج روز خون ببیند، عادت او هفت روزه است که از اول ماه به طور متصل به حساب مى‌آید. هم چنین اگر در یکى از دو ماه از زمان معینى (مثلاً از اول ماه) چند روز متّصل (مثلاً هفت روز) خون حیض ببیند و در ماه دیگر از همان وقت چند روز خون ببیند و سپس مدتى کمتر از ده روز پاک شود و دوباره خون ببیند و خون هر دو ماه شرایط حیض را داشته و به یک اندازه هم باشند، عادتش به همان مقدار (مثلاً هفت روز) است که به طور متّصل از اول آن زمان معیّن (مثلا از اول ماه) محاسبه مى‌گردد.

مکارم: مسأله زنانى که عادت وقتیه و عددیه دارند همین که در ایام عادت، خون ببینند حائض مى‌شوند و تا پایان ایام عادت احکام حائض را دارند، خواه نشانه‌هاى خون حیض در آن بوده باشد، یا نه. هر گاه زنى در تمام ماه پاک نمى‌شود، ولى در دو ماه پشت سر هم چند روز معین (مثلاً اول ماه تا هفتم ماه) خونى را که مى‌بیند، نشانه‌هاى حیض را دارد، اما بقیه چنین نیست، او نیز باید همان ایام را عادت قرار دهد.

[مسأله ۴۸۰ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد]

مسأله ۴۸۰ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد، اگر در وقت عادت یا دو سه روز جلوتر یا دو سه روز عقب‌تر خون ببیند، به طورى که بگویند حیض را جلو یا عقب انداخته (۱) اگر چه آن خون، نشانه‌هاى حیض را نداشته باشد، باید به احکامى که براى زن حائض گفته شد عمل کند (۲) . و چنانچه بعد بفهمد حیض نبوده مثل این که پیش از سه روز پاک شود باید عبادتهایى را که به جا نیاورده قضا نماید.

(۱) خوئى: زنى که عادت وقتیّه دارد، اگر در وقت عادت، یک یا دو روز جلوتر خون ببیند، . .

تبریزى: زنى که عادت وقتیّه دارد، اگر در وقت عادت یا دو روز جلوتر خون ببیند، . .

سیستانى: زنى که عادت وقتیّه دارد، چه عادت عددیّه نیز داشته باشد یا نه؛ اگر در وقت عادت یا یک یا دو روز یا پیش از آن، جلوتر خون ببیند، به طورى که بگویند عادتش جلو افتاده. .

صافى: اگر در وقت عادت، دو روز جلوتر خون ببیند، . .

فاضل: اگر در وقت عادت، یا دو سه روز جلوتر خون ببیند، به طورى که بگویند حیض را جلو انداخته و نیز اگر دیدن خون از ایّام عادت، تأخیر افتاده. .

(۲) مکارم: بقیه مسأله ذکر نشده.

تبریزى: و نیز اگر چند روز جلوتر از وقت عادت یا چند روز با تأخیر از وقت عادت خون ببیند و احتمال جلو افتادن عادت یا تأخیر آن را بدهد، باید به احکام حائض عمل کند. .

زنجانى: مسأله در تمام اقسام عادت وقتیه و عددیه اگر زن خون ببیند و شروع آن در وقت عادت یا یکى دو روز جلوتر باشد اگر چه آن خون زرد رنگ باشد باید از اولِ خون به مقدار عدد عادتش به احکام حائض عمل نماید و اگر خون ادامه داشت مستحب است تا ده روز استظهار کند و اگر خون از ده روز بگذرد استحاضه است، مگر در صورتى که عادت با نشانۀ حیض مشخص شده باشد (صورت دوم مسأله سابق) که چنانچه پس از ده روز خونى ببیند که نشانۀ حیض را داشته باشد و خونى که در وقت عادت یا یکى دو روز جلوتر دیده نشانه‌هاى حیض را نداشته باشد، خون نشانه‌دار، حیض است و خونى که در ایام عادت دیده حیض نبوده؛ بنا بر این تمام عبادتهاى واجبى را که در آن زمان ترک کرده، باید قضا کند. و به طور کلى در جایى که عادت با نشانه حیض مشخص شده باشد چنانچه دو خون ببیند که هر یک به تنهایى بتواند حیض باشد و هر دو نتوانند حیض باشند و یکى از آن دو بدون نشانه، ولى در زمان حیض یا یکى دو روز جلوتر باشد، و دیگرى در غیر زمان حیض ولى با نشانه حیض باشد؛ خون با نشانه حیض، حیض مى‌باشد و خون زمان عادت استحاضه، بر خلاف سایر اقسام عادت که خون زمان عادت حیض است. در پاره‌اى از مسائل آینده که حیض بودن خون زمان عادت بر حیض بودن خون نشانه‌دار مقدم شمرده شده، مراد اقسام معمولى عادت است که به وسیله نشانه حیض مشخص نشده است.

مسائل اختصاصى

زنجانى: مسأله ۴۸۷ مراد از استظهار در مساله گذشته و مسائل آینده این است که زن خود را حائض به شمار آورده، به احکام حائض رفتار نموده، عبادات را ترک و از محرّمات حائض اجتناب کند. استظهار در بارۀ زنى که عادتش مستقیم باشد و هیچ از نظر عدد تخلّف نداشته باشد، مشروع نیست؛ در غیر این صورت استظهار تا ده روز مستحب است؛ خواه در زمان استظهار خون به نشانه حیض باشد یا نباشد، خون از ده روز بگذرد یا نگذرد، از آغاز بداند که از ده روز مى‌گذرد یا نداند. ایام استظهار همانند ایام حیض است و نمازهایى را که زن در آن موقع ترک مى‌کند، قضا ندارد.

زنجانى: مسأله ۴۸۸ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد اگر خون ببیند و شروع آن بیش از دو روز قبل از عادت باشد، چند صورت دارد: الف: اگر خون به رنگ سیاه یا قرمز تیره باشد، حیض است. ب: اگر خون به رنگ زرد یا قرمز روشن باشد، استحاضه است. ج: اگر در آغاز به رنگ زرد یا قرمز روشن بوده، قبل از عادت سیاه یا قرمز تیره شده از وقتى که تغییر رنگ داده، حیض به شمار مى‌آید، پس اگر خون با رنگ حیض سه روز در ضمن یک دهه ادامه داشته باشد یا به ایّام عادت متّصل شده و سه روز را تکمیل کند (هر چند در ایّام عادت به رنگ حیض نباشد) ، نمازهایى را که ترک کرده قضا ندارد. د: اگر در آغاز به رنگ زرد یا قرمز روشن بوده، و قبل از عادت تغییر رنگ نداده و در ایام عادت هم ادامه داشته است، از اول ایام عادت حیض به حساب مى‌آید؛ اگر چه آن خون هم چنان زرد یا قرمز روشن باشد، ولى اگر سه روز در ضمن یک دهه ادامه نداشته باشد، معلوم مى‌گردد که آن خون حیض نبوده، و باید نمازهایى را که نخوانده است، قضا کند. ه‌: اگر در آغاز به رنگ زرد یا قرمز روشن بوده و بعد که قرمز تیره یا سیاه شده یا ایّام عادت رسیده، کمتر از سه روز ادامه یافته است، بنا بر احتیاط واجب به مقدار سه روز را عادت خود قرار مى‌دهد و بعد از پاک شدن نماز و سائر عبادتهاى واجبى را که در آن سه روز به جا نیاورده، قضا مى‌کند (و براى تعیین سه روز، خونى را که نشانۀ حیض دارد یا در ایام عادت مى‌بیند حیض قرار مى‌دهد و بنا بر احتیاط مقدار کسرى آن تا سه روز را اگر مى‌تواند از خون بعد تکمیل مى‌کند) و در سائر روزهایى که خون مى‌بیند باید به وظایف مستحاضه عمل نماید. در سایر صورتها که حکم به حیض بودن خون شد به اندازه عدد عادت خود حیض قرار داده، پس از آن تا ده روز از هنگامى که حکم به حیض بودن شد، مستحب است استظهار کند و بعد از آن استحاضه مى‌باشد.

زنجانى: مسأله ۴۸۹ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد، اگر بعد از گذشتن تمام ایام عادت شروع به خون دیدن کرد استحاضه است؛ هر چند به نشانۀ حیض باشد، مگر آن که عادت وى در اثر نشانه‌دار بودن خون مشخص شده باشد (صورت دوم مسأله [۴۷۹]) که چنانچه خونى با نشانه پس از ایام عادت هم ببیند، حیض است.

زنجانى: مسأله ۴۹۰ کسى که عادت وقتیه و عددیه دارد، اگر بعد از آن که خونى با شرایط حیض دید مدتى کمتر از ده روز پاک شود و دو باره خون ببیند و مجموع روزهایى که خون دیده بدون محاسبه ایامى که در وسط پاک بوده از ده روز بیشتر باشد؛ مثلا پنج روز حیض ببیند و پنج روز پاک شود و دوباره بیش از پنج روز خون ببیند، از زمانى که خون مى‌بیند به مقدار عدد عادتش حیض و پس از آن تا ده روز از روزهایى که خون مى‌بیند مستحب است استظهار نماید و خون بعد از ده روز استحاضه است.

زنجانى: مسأله ۴۹۱ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد، اگر در وقت عادت یا یکى دو روز قبل از آن شروع به خون دیدن کرد و مدتى کمتر از ده روز پاک شود و دوباره خون ببیند، از آغاز خون اول به مقدار عدد عادتش حیض بوده، اگر کمتر از عادت بود، آن را از خون دوم تکمیل مى‌کند و چنانچه خون ادامه داشت، مستحب است تا ده روز استظهار کند و پس از آن مستحاضه است، هم چنین است حکم زنى که بیش از دو روز قبل از عادت با نشانۀ حیض خون ببیند.

زنجانى: مسأله ۴۹۲ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد، اگر در وقت عادت یا یکى دو روز پیش از آن شروع به خون دیدن کند و بیشتر از ده روز متصل خون ببیند، به مقدار عدد عادتش از اولین روزى که خون مى‌بیند حیض قرار مى‌دهد؛ هر چند نشانۀ حیض را نداشته باشد، و پس از آن مستحب است تا ده روز استظهار کند و پس از ده روز بقیه خون استحاضه است؛ هر چند نشانۀ حیض را داشته باشد، مگر آن که عادت وى در اثر نشانۀ حیض مشخص شده باشد؛ که در این صورت باید خون حیض را در خونهاى نشانه‌دار قرار دهد چنانچه در مسأله [۴۸۰]گذشت و زنى که بیش از دو روز قبل از عادت با نشانۀ حیض خون ببیند، از روز اول خون به مقدار عادتش حیض بوده و تا ده روز مستحب است استظهار کند و پس از آن استحاضه است.

[مسأله ۴۸۱ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد]

مسأله ۴۸۱ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد اگر چند روز پیش از عادت و همۀ روزهاى عادت و چند روز بعد از عادت خون ببیند (۱) و روى هم از ده روز بیشتر نشود، همه حیض است. و اگر از ده روز بیشتر شود، فقط خونى را که در روزهاى عادت خود دیده، حیض است و خونى که پیش از آن و بعد از آن دیده استحاضه مى‌باشد و باید عبادتهایى را که در روزهاى پیش از عادت و بعد از عادت به جا نیاورده قضا نماید. و اگر همۀ روزهاى عادت را با چند روز پیش از عادت (۲) خون ببیند و روى هم از ده روز بیشتر نشود همه حیض است و اگر از ده روز بیشتر شود، فقط روزهاى عادت او حیض است (۳)

و خونى که جلوتر از آن دیده استحاضه مى‌باشد، و چنانچه در آن روزها عبادت نکرده باید قضا نماید. و اگر همۀ روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت (۴) خون ببیند و روى هم از ده روز بیشتر نشود، همه حیض است و اگر بیشتر شود (۵) فقط روزهاى عادت حیض و باقى استحاضه است (۶) .

این مسأله در رسالۀ آیت اللّٰه زنجانى نیست

(۱) خوئى، تبریزى، سیستانى: اگر همۀ روزهاى عادت و چند روز (خوئى، تبریزى: با نشانه‌هاى حیض) پیش از عادت و بعد از عادت خون ببیند. .

صافى: اگر به نشانه‌هاى حیض چند روز پیش از عادت و چند روز بعد از عادت، یا همۀ روزهاى عادت، خون ببیند. .

(۲) خوئى، تبریزى، صافى: با نشانه‌هاى حیض. .

(۳) سیستانى: هر چند با نشانه‌هاى حیض نباشد و روزهاى قبل نشانه‌هاى حیض را داشته باشد. .

(۴) خوئى، صافى، تبریزى: با نشانه‌هاى حیض. .

(۵) تبریزى: اگر نشانه‌هاى حیض را نداشته باشد و یا از ده روز بیشتر شود. .

(۶) صافى: و اگر خونى که پیش از عادت یا بعد از عادت مى‌بیند نشانه‌هاى حیض نداشته باشد و با عادت روى هم رفته بیشتر از ده روز نباشد احتیاط در آن دو خون، جمع بین تروک حائض و اعمال مستحاضه است.

مکارم: مسأله زنى که «عادت وقتیه و عددیه» دارد، اگر چند روز پیش از عادت و چند روز بعد از عادت خون ببیند (به طورى که در میان زنها معمول است که گاهى عادت را جلو یا عقب مى‌اندازند) و روى هم رفته از ده روز بیشتر نشود همه حیض است و اگر ده روز بیشتر شود، فقط خونى را که در روزهاى عادت دیده حیض است و قبل و بعد از آن استحاضه مى‌باشد، همین طور اگر چند روز قبل از ایام عادت به اضافه تمام عادت را خون ببیند، یا فقط چند روز بعد از عادت به اضافه تمام ایام عادت را خون ببیند که اگر از ده روز تجاوز نکند، همه‌اش حیض است و اگر تجاوز کند فقط ایام عادت حیض محسوب مى‌شود.

[مسأله ۴۸۲ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد]

مسأله ۴۸۲ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد اگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز پیش از عادت (۱) خون ببیند و روى هم از ده روز بیشتر نشود همه حیض است و اگر از ده روز بیشتر شود روزهایى که در عادت خون دیده (۲) با چند روز پیش از آن که روى هم به مقدار عادت او شود حیض و روزهاى اول را استحاضه قرار مى‌دهد. (۳) و اگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت (۴) خون ببیند و روى هم از ده روز بیشتر نشود، همه حیض است و اگر بیشتر شود، باید روزهایى که در عادت خون دیده (۵) با چند روز بعد از آن که روى هم به مقدار عادت او شود حیض و بقیه را استحاضه قرار دهد. (۶)

تمام این مسأله و نیز تمام پنج سطرِ اولِ مسألۀ بعد، در رسالۀ مرحوم آیت اللّٰه اراکى به دلیل غفلت! از چاپ ساقط شده است لذا نگارنده نظر ایشان را از آیت اللّٰه زاده اراکى دامت برکاته سؤال کردم؛ فرمودند: قسمتهایى که ساقط شده است، موافق با امام است.

این مسأله، در رسالۀ آیات عظام: زنجانى و مکارم نیست

(۱) خوئى، تبریزى، صافى: با نشانه‌هاى حیض. .

(۲) خوئى، تبریزى: چنانچه کمتر از سه روز باشد. .

(۳) خوئى، تبریزى: و چنانچه سه روز یا بیشتر باشد آن خون را حیض قرار دهد و روزهاى قبل از زمان عادت را تا به اندازه‌اى که به مقدار عادت برسد احتیاط کند. .

(۴) خوئى، تبریزى: با نشانه‌هاى حیض. .

(۵) خوئى، تبریزى: چنانچه کمتر از سه روز باشد. .

(۶) خوئى، تبریزى: و در صورتى که خونى را که در عادت دیده سه روز یا بیشتر باشد در مقدار زیادى تا مقدار عادت احتیاط کند.

[مسأله ۴۸۳ حکم فاصله کمتر از ده روز بین دو پریود]

مسأله ۴۸۳ زنى که عادت (وقتیه) دارد، (۱) اگر بعد از آن که سه روز یا بیشتر خون دید پاک شود و دوباره خون ببیند و فاصلۀ بین دو خون کمتر از ده روز باشد و همۀ روزهایى که خون دیده با روزهایى که در وسط پاک بوده از ده روز بیشتر باشد. مثل آن که پنج روز خون ببیند و پنج روز پاک شود و دوباره پنج روز خون ببیند، چند صورت دارد: (۱) آن که تمام خونى که دفعۀ اول دیده، «یا مقدارى از آن» (۲) در روزهاى عادت باشد و خون دوم که بعد از پاک شدن مى‌بیند در روزهاى عادت نباشد، که باید همۀ خون اول را حیض و خون دوم را استحاضه قرار دهد. (۳) (۲) آن که خون اول در روزهاى عادت نباشد و تمام خون دوم یا مقدارى از آن (۴) در روزهاى عادت باشد که باید همۀ خون دوم را حیض و خون اول را استحاضه قرار دهد. (۳) آن که مقدارى از خون اول و دوم در روزهاى عادت باشد و خون اولى که در روزهاى عادت بوده از سه روز کمتر نباشد (۵) و با پاکى وسط و مقدارى از خون دوم که آن هم در روزهاى عادت بوده از ده روز بیشتر نباشد، (۶) که در این صورت همۀ آنها حیض است و مقدارى از خون اول که پیش از روزهاى عادت بوده و مقدارى از خون دوم که بعد از روزهاى عادت بوده استحاضه است، مثلاً اگر عادتش از سوم ماه تا دهم بوده، در صورتى که یک ماه از اول تا ششم خون ببیند و دو روز پاک شود و بعد تا پانزدهم خون ببیند، از سوم تا دهم حیض است و از اول تا سوم و هم چنین از دهم تا پانزدهم استحاضه مى‌باشد. (۴) آن که مقدارى از خون اول و دوم در روزهاى عادت باشد ولى خون اولى که در روزهاى عادت بوده، از سه روز کمتر باشد (۷) ، که باید در تمام دو خون و پاکى وسط کارهایى را که بر حائض حرام است و سابقاً گفته شد ترک کند (۸) و کارهاى استحاضه را به جا آورد، یعنى به دستورى که براى زن مستحاضه گفته شد عبادتهاى خود را انجام دهد (۹) .

این مسأله، در رسالۀ آیات عظام: زنجانى و بهجت نیست

(۱) گلپایگانى، صافى: زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد. .
(۲) [عبارت «یا مقدارى از آن» در رساله آیات عظام: خوئى و تبریزى نیست]

(۳) خوئى: و هم چنین است اگر مقدارى از خون اول را در عادت و مقدارى از آن را قبل از عادت به یک یا دو روز ببیند یا این که داراى نشانه‌هاى حیض باشد چه قبل از عادت باشد چه بعد از آن. .

تبریزى: و هم چنین است اگر مقدارى از خون اوّل را در عادت و مقدارى از آن را قبل از عادت یا بعد از عادت ببیند و فرقى نمى‌کند خون با نشانه‌هاى حیض باشد یا بدون نشانه‌هاى آن. .

سیستانى: مگر این که خون دوّم نشانه‌هاى حیض را داشته باشد که در این صورت قسمتى از آن که با احتساب خون اوّل و پاکى بعد از آن مجموعاً از ده روز تجاوز نمى‌کند حیض است و ما بقى استحاضه است. مثلاً اگر سه روز خون ببیند و سه روز پاک شود و سپس پنج روز خون ببیند و نشانه‌هاى حیض را داشته باشد سه روز اوّل و چهار روز از خون دوّم حیض است و در پاکى وسط باید بنا بر احتیاط واجب واجبات غیر حایض را انجام و محرمات حائض را ترک کند. .

(۴) خوئى، تبریزى: به طورى که در صورت اول گفته شد. .

(۵) خوئى، تبریزى: در این صورت آن مقدار با پاکى وسط و مقدارى از خون دوّم که آن هم در روزهاى عادت بوده و مجموع از ده روز بیشتر نیست همۀ آنها حیض است و مقدارى از خون اول که پیش از روزهاى عادت بوده و مقدارى از خون دوم که بعد از روزهاى عادت بوده استحاضه است مثلاً اگر عادتش از سوم ماه تا دهم بوده در صورتى که یک ماه از اول تا ششم خون ببیند و دو روز پاک شود و بعد تا پانزدهم خون ببیند، از سوم تا دهم حیض است و روز اول و دوم و هم چنین از یازدهم تا پانزدهم استحاضه مى‌باشد. [پایان صورت (۳)]

(۶) گلپایگانى، صافى: که در این صورت، اگر یک روز یا دو روز خون زودتر دیده باشد، احتیاط آن است که در این دو روز آن چه را که بر حائض حرام است ترک کند و کارهاى مستحاضه را به جا آورد و هم چنین به مقدار آن از ایام عادت را در آخر ده روز احتیاط بنماید و مقدارى از خون اول را که در عادت بوده با مقدارى از خون دوم را که در عادت بوده حیض قرار دهد و در پاکى در بین احتیاط کند به ترک آن چه بر حائض حرام است و عبادتهاى خود را به جا آورد، مثلاً اگر عادتش از سوم ماه تا دهم بوده در صورتى که یک ماه از اول تا ششم خون ببیند و یک روز پاک شود و بعد تا چهاردهم، خون ببیند در روز اول و دوم ماه و نهم و دهم، باید چنانکه گفته شد، احتیاط نماید و روز سوم تا ششم و هشتم را حیض قرار دهد و در هفتم که پاکى در بین است نیز به نحوى که گفته شد احتیاط کند به ترک آن چه بر حائض حرام است و به جا آوردن عبادتها. [پایان صورت (۳)] سیستانى: در این صورت هر دو خون حیض است (و احتیاط واجب آن است که در پاکى وسط کارهایى که بر غیر حائض واجب است انجام دهد و محرمات بر حائض را ترک کند) و مقدارى از خون دوم که بعد از روزهاى عادت بوده استحاضه است و اما مقدارى از خون اول که قبل از روزهاى عادت بوده چنانچه عرفاً بگویند: که عادتش جلو افتاده محکوم به حیض است مگر آن که حیض قرار دادن آن باعث آن شود که بعضى از خون دوم که نیز در روزهاى عادت بوده یا تمام آن از ده روز حیض خارج شود که در این صورت محکوم به استحاضه است، مثلاً اگر عادت زن از سوّم ماه تا دهم بوده در صورتى که یک ماه از اول تا ششم خون ببیند و دو روز پاک شود و بعد تا پانزدهم خون ببیند خونهایى که از اول تا دهم دیده حیض است و خونهایى که از یازدهم تا پانزدهم دیده استحاضه مى‌باشد [پایان صورت ۳]

(۷) اراکى: که باید از ابتداء خون اول به تعداد روزهاى عادت حیض قرار دهد و بقیه را استحاضه.

خوئى، تبریزى: در این صورت بعید نیست مقدارى را که در عادت خود دیده با تمام کردن کسرى آن از ما قبل تا سه روز شود باید حیض قرار دهد، پس اگر بشود مقدارى را که از خون دوم در بین عادت دیده حیض قرار دهد (به این معنى که مجموع این مقدار با مقدارى که از اول حیض قرار داده با پاکى ما بین آنها از ده روز تجاوز نکند) تمام آنها حیض است و الاّ خون اول را حیض و باقى را استحاضه قرار دهد.

(۸) فاضل: مگر عبادتهاى واجبه را که باید به دستورى که براى زن مستحاضه گفته شد انجام دهد.

(۹) گلپایگانى، صافى: ولى هر یک از خون اولى و دومى که در روزهاى عادت بوده از سه روز کمتر باشد که باید در تمام دو خون کارهایى را که بر حائض حرام است، ترک کند و کارهاى مستحاضه را به جا آورد و در پاکى در بین کارهایى را که بر حائض حرام است ترک کند و عبادتهاى خود را انجام دهد.
سیستانى: ولى آن مقدار از خون اوّل که در روزهاى عادت بوده از سه روز کمتر باشد در این صورت باید سه روز آخر خون اوّل را حیض قرار دهد و هم چنین از خون دوّم را که مجموعاً با سه روز اوّل و پاکى وسط ده روز باشند و مازاد بر آن استحاضه است و اگر پاکى او هفت روز باشد خون دوّم هم استحاضه است و در بعضى موارد باید تمام خون اول را حیض قرار دهد و این به دو شرط است: اوّل: آن که به مقدارى بر عادت مقدّم باشد که بگویند عادتش جلو افتاده. دوّم: آن که اگر او را حیض قرار بدهد لازم نیاید که مقدارى از خون دوم که در عادت واقع شده از ده روز حیض خارج شود مثلاً اگر عادت زن از سوّم ماه تا دهم بوده و اکنون از اول ماه تا آخر روز چهارم خون دیده و دو روز پاک بوده و بعد دو باره تا پانزدهم خون دیده تمام خون اول حیض است و هم چنین خون دوم تا آخر روز دهم.

مکارم: مسأله زنى که عادت دارد هر گاه سه روز یا بیشتر خون ببیند و پاک شود و دو باره خون ببیند و فاصلۀ بین دو خون کمتر از ده روز باشد و تمام روزهایى را که خون دیده بیش از ده روز نباشد، همۀ آن حیض است (اما ایّامى که در وسط پاک بوده، پاک محسوب مى‌شود) و اگر زیادتر از ده روز باشد آن خونى که در عادت بوده حیض و دیگرى که نبوده، استحاضه است و اگر هیچ کدام در عادت نبوده آن خونى که داراى صفات حیض است حیض و دیگرى استحاضه است و اگر هر دو صفات حیض دارد تا ده روز حیض محسوب مى‌شود و بعد از آن استحاضه است.

[مسأله ۴۸۴ حکم پریود شدن در غیر ایام حیض]

مسأله ۴۸۴ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد، اگر در وقت عادت خون نبیند و در غیر آن وقت به شمارۀ روزهاى حیضش (۱) خون ببیند، (۲) باید همان را حیض قرار دهد، چه پیش از وقت عادت دیده باشد چه بعد از آن.

این مسأله، در رسالۀ آیات عظام: بهجت و زنجانى نیست

(۱) خوئى، گلپایگانى، تبریزى، سیستانى، مکارم، صافى: با نشانه‌هاى حیض. .

(۲) فاضل: اگر بعد از وقت عادت باشد، به محض این که خون دید باید همان را حیض قرار دهد و اگر پیش از وقت عادت دیده به نحوى که عرفاً نگویند حیض را جلو انداخته و در آن نشانه‌هاى حیض باشد آن را حیض قرار دهد و اگر نشانه‌هاى حیض نبود و نمى‌دانست تا سه روز ادامه پیدا مى‌کند تا سه روز تمام کارهایى را که بر حائض حرام است ترک کند مگر عبادات واجبه را که باید طبق احکام استحاضه انجام دهد و اگر سه روز ادامه پیدا کرد محکوم به حیض است.

[مسأله ۴۸۵ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد]

مسأله ۴۸۵ زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد، اگر در وقت عادت خود خون ببیند ولى شمارۀ روزهاى آن کمتر یا بیشتر از روزهاى عادت او باشد (۱) و بعد از پاک شدن، دوباره به شمارۀ روزهاى عادتى که داشته (۲) خون ببیند (۳) ، باید (۴) در هر دو خون کارهایى را که بر حائض حرام است ترک کند (۵) و کارهاى استحاضه را به جا آورد. (۶)

این مسأله، در رسالۀ آیات عظام: زنجانى و بهجت نیست

(۱) مکارم: و قبل از وقت عادت، یا بعد از آن به شمارۀ روزهاى عادت خون ببیند، فقط خونى را که در وقت عادت دیده حیض قرار مى‌دهد. [پایان مسأله]

(۲) خوئى، تبریزى: با نشانه‌هاى حیض. .

(۳) خوئى، تبریزى: چنانچه مجموع این دو خون با پاکى ما بین آنها از ده روز بیشتر نشود همه را حیض قرار دهد و در صورتى که بیشتر شود خونى را که در عادت دیده حیض و خون دیگر استحاضه است و چنانچه خون اول بیشتر از عادت بوده و مقدار زیادى نشانه‌هاى حیض را داشته همۀ آن خون حیض است.

(۴) فاضل: بنا بر احتیاط باید. .

(۵) فاضل: مگر عبادات واجبه را که باید طبق احکام استحاضه به جا آورد.

(۶) اراکى: باید خونى که در وقت عادت خود دیده است حیض و بقیه را استحاضه قرار دهد.

گلپایگانى، صافى: باید آن چه را در وقت دیده، حیض قرار دهد و اگر شماره روزهایش کمتر باشد اگر ممکن است کسرى عدد را از آن چه بعد از عادت دیده تمام نماید و در ما بقى عمل مستحاضه نماید اگر از ده روز تجاوز کند و اگر تجاوز نکند تمام روزهایى را که خون دیده حیض قرار دهد و در پاکى در بین احتیاط کند به ترک آن چه بر حائض حرام است و انجام عبادتهاى خود.

سیستانى: مسأله زنى که عادت وقتیه و عددیه دارد، اگر در وقت عادت خود سه روز یا بیشتر خون ببیند و شمارۀ روزهاى آن کمتر یا بیشتر از روزهاى عادت او باشد و پس از پاک شدن دوباره به شمارۀ روزهاى عادت خویش خون ببیند در اینجا چند صورت دارد:

۱-آن که مجموع آن دو خون با پاکى میان آنها از ده روز بیشتر نشود در این صورت مجموع دو خون یک حیض حساب مى‌شود.۲-آن که پاکى میان آن دو خون ده روز یا بیشتر باشد در این صورت هر کدام از آنها حیض مستقل قرار داده مى‌شوند.۳-آن که پاکى میان آن دو خون کمتر از ده روز و مجموع دو خون با پاکى در میان بیشتر از ده روز باشد در این صورت باید خون اوّل را حیض و خون دوم را استحاضه قرار دهد.

 

منبع: توضیح المسائل مراجع مطابق با فتاوای ۱۳ نفر از مراجع معظم تقلید/ متن اصلی از رساله امام خمینی و مُحشی حضرات آیات: سیستانی، صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، شبیری زنجانی، بهجت، فاضل، اراکی، خویی، گلپایگانی، تبریزی.(نام هر کدام از مراجع که در مسئله بالا ذکر نشده است یعنی موافق با مساله است و مواردی که مرجعی مخالف مساله فوق است در زیر مسئله ذکر شده است.)

 

درباره کارشناس دینی

کارشناس دینی
با سلام بنده بعنوان طلبه و کارشناس دینی سایت اسلام سیتی فعالیت دارم. دوستان اگر سوال یا نظری در مورد مطلب بالا دارید میتوانید نظر و سوالتان را از بخش نظرات، ذیل همان مطلب برای ما ارسال کنید. و ان شاء الله ظرف کمتر از 24 ساعت پاسخ شما ذیل سوالتان در همان صفحه درج خواهد شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.