پنجشنبه , آذر ۲ ۱۳۹۶

عادت مضطربه

عادت مضطربهReviewed by کارشناس دینی on Jan 2Rating: ۵.۰

[مسأله ۴۹۴ تعریف مضطربه]
مسأله ۴۹۴ مضطربه یعنى زنى که چند ماه خون دیده ولى عادت معیّنى پیدا نکرده (۱) اگر بیشتر از ده روز خون ببیند و همۀ خونهایى که دیده یک جور باشد (۲) چنانچه عادت خویشان او هفت روز است باید هفت روز را حیض و بقیه را استحاضه قرار دهد و اگر کمتر است مثلاً پنج روز است باید همان را حیض قرار دهد. و بنا بر احتیاط واجب، در تفاوت بین شمارۀ عادت آنان و هفت روز، که دو روز است، کارهایى را که بر حائض حرام است ترک نماید و کارهاى استحاضه را به جا آورد، یعنى به دستورى که براى زن مستحاضه گفته شد عبادتهاى خود را انجام دهد و اگر عادت خویشانش بیشتر از هفت روز مثلاً نه روز است، باید هفت روز را حیض قرار دهد و بنا بر احتیاط واجب در تفاوت بین هفت روز و عادت آنان، که دو روز است، کارهاى استحاضه را به جا آورد و کارهایى را که بر حائض حرام است ترک نماید.

(۱) گلپایگانى، صافى: یا عادتش به هم خورده و عادت دیگرى پیدا نکرده است. .

سیستانى: مضطربه یعنى زنى که دو ماه پشت سر هم خون دیده است ولى با اختلاف هم از جهت وقت و هم از جهت عدد. .

مکارم: اگر ده روز یا کمتر خون ببیند همه‌اش حیض است و اگر بیشتر از ده روز ببیند چنانچه بعضى نشانۀ حیض داشته باشد و از سه روز کمتر و از ده روز بیشتر نباشد، حیض محسوب مى‌شود و اگر همه‌اش یک جور باشد مطابق عادت خویشاوندان خود عمل کند (اگر عادت همه یا اکثریّت قاطع آنها یکسان باشد) و هر گاه عادت آنها مختلف باشد، احتیاط آن است که عادت خود را هفت روز قرار دهد.

زنجانى: یا عادتش از بین رفته و عادت تازه‌اى پیدا نکرده است، اگر بیشتر از ده روز خون یک رنگ ببیند پس اگر تمام خونها زرد رنگ یا قرمز روشن بود، همه استحاضه است؛ و اگر همه سیاه یا قرمز تیره بود، باید به مقدار عادت بعضى از خویشان خود از خونى که دیده، حیض قرار دهد؛ (و بنا بر احتیاط مقدار عادت را از اول خونى که مى‌بیند قرار دهد) و مستحب است تا ده روز استظهار نماید و باید بقیه را استحاضه قرار دهد. و اگر هیچ کدام از خویشانش عادت معینى نداشته باشند یا به آنها دسترسى نداشته باشد، عادت خود را شش یا هفت روز قرار مى‌دهد.

(۲) اراکى: باید شمارۀ عادت خویشان را حیض قرار دهد و بقیه را استحاضه و چنانچه خویشاوندانى نداشته باشد یا شمارۀ عادت آنها مثل هم نباشد، هم چنان که در مسألۀ[(۴۸۶)]بیان شد عمل نماید. [پایان مسأله]

گلپایگانى: باید به عادت خویشان خود رجوع کند چه عادت آنان هفت روز باشد یا کمتر یا بیشتر و اگر خویشانش، عادتى ندارند یا در عادت مختلف باشند باید در هر ماه از روزى که خون مى‌بیند سه روز یا هفت روز یا شش روز را به دستورى که در مسأله [۴۹۱]گذشت حیض و بقیه را استحاضه قرار دهد.

صافى: باید به عادت خویشان خود رجوع کند چه عادت آنان هفت روز باشد یا کمتر یا بیشتر ولى اگر عادت آنها از هفت روز کمتر یا بیشتر باشد باید احتیاطى را که در مسأله [۴۸۹]گفته شد، رعایت نماید و اگر خویشان عادتى ندارند یا در عادت مختلف باشند باید در هر ماه از روزى که خون مى‌بیند هفت روز یا شش روز را حیض و بقیه را استحاضه قرار دهد.

بهجت: چنانچه عادت خویشان او مشخص است آن مقدار را براى خود حیض و بقیه را استحاضه قرار مى‌دهد. [پایان مسأله]

سیستانى: به این معنى که همۀ آنها یا داراى نشانه‌هاى حیض یا داراى نشانه‌هاى استحاضه باشد حکم او بنا بر احتیاط حکم صاحب عادت وقتیه است که در غیر وقت عادت خود خون ببیند و به نشانه نتواند حیض را از استحاضه تمیز بدهد که باید عادت بعضى از خویشان خود را حیض قرار دهد و در صورتى که ممکن نباشد عددى بین سه و ده روز را براى خود حیض قرار دهد به بیان و شرحى که در مسألۀ[۴۸۸ و (۴۸۹)]گذشت.

خوئى، تبریزى: اگر بیش از ده روز خون ببیند و همۀ خونهایى که دیده داراى نشانه‌هاى حیض باشد، شش یا هفت روز را حیض قرار دهد و بقیه استحاضه است. [پایان مسأله]

[مسأله ۴۹۵ مضطربه اگر بیشتر از ده روز خونى ببیند]
مسأله ۴۹۵ مضطربه اگر بیشتر از ده روز خونى ببیند که چند روز آن نشانۀ حیض و چند روز دیگر نشانۀ استحاضه دارد، چنانچه خونى که نشانۀ حیض دارد کمتر از سه روز یا بیشتر از ده روز نباشد (۱) ، همۀ آن حیض است (۲) و اگر خونى که نشانۀ حیض را دارد کمتر از سه روز باشد باید همان را حیض قرار دهد و تا هفت روز بقیه به دستورى که در مسأله قبل گفته شد رفتار نماید (۳) و هم چنین است اگر پیش از گذشتن ده روز از خونى که نشانۀ حیض دارد دوباره خونى ببیند که آن هم نشانۀ حیض را داشته باشد، مثل آن که پنج روز خون سیاه و نه روز خون زرد و دوباره پنج روز خون سیاه ببیند، باید خون اوّل را حیض قرار دهد (۴) و بقیه آن را تا هفت روز به دستورى که در مسأله قبل گفته شد رفتار نماید.

این مسأله، در رسالۀ آیت اللّٰه مکارم نیست

(۱) سیستانى: باید به دستورى که در ابتداى مسأله [۴۸۹]گفته شد عمل نماید.

(۲) گلپایگانى، صافى: چنانچه خونى که نشانۀ حیض دارد کمتر از سه روز یا بیشتر از ده روز باشد باید به دستورى که در مسأله قبل گفته شد رفتار نماید و اگر خونى که نشانه حیض دارد کمتر از سه روز و بیشتر از ده روز نباشد همۀ آن حیض است ولى اگر پیش از گذشتن ده روز از خونى که نشانۀ حیض دارد دوباره خونى ببیند که آن هم نشانۀ حیض را داشته باشد مثل آن که پنج روز خون سیاه و نه روز خون زرد و دوباره پنج روز خون سیاه ببیند باید در هر دو خون که نشانۀ حیض دارد احتیاط کند به ترک آن چه بر حائض حرام است و به جا آوردن کارهاى مستحاضه.

خوئى، تبریزى: چنانچه خونى که نشانۀ حیض دارد کمتر از سه روز و بیشتر از ده روز نباشد همۀ آن حیض است و اگر همۀ آن را که نشانۀ حیض دارد نشود حیض قرار دهد مثل آن که پنج روز به نشانه‌هاى حیض و پنج روز به نشانه‌هاى استحاضه و پنج روز دوباره به نشانه‌هاى حیض ببیند، پس اگر آن چه به نشانه‌هاى حیض است هر کدام را بشود حیض قرار دهد به این که هر کدام کمتر از سه روز و بیشتر از ده روز نباشد باید در هر دو خون احتیاط کند و آن چه در وسط است و به نشانه‌هاى حیض نیست استحاضه قرار دهد و اگر فقط یکى از آنها را بشود حیض قرار داد همان را حیض و بقیه را استحاضه قرار دهد.

تبریزى: باید اوّلى را حیض و بقیه را استحاضه قرار دهد.

فاضل: چنانچه خونى که نشانۀ حیض دارد کمتر از سه روز و بیشتر از ده روز نباشد خونى که نشانه حیض دارد حیض است و خونى که نشانه استحاضه دارد استحاضه مى‌باشد و اگر خونى که نشانه حیض را دارد کمتر از سه روز باشد باید به عادت خویشان خود نگاه کند اگر هفت روز است باید هفت روز حیض و بقیه را استحاضه قرار دهد و اگر عادت خویشان کمتر از هفت روز یا بیشتر از هفت روز است به دستورى که در مسأله قبل گفته شد عمل نماید، یعنى باید همان را حیض قرار دهد و تا هفت روز بقیه به دستورى که در مسائل قبل گفته شد رفتار نماید. و اگر پیش از گذشتن ده روز از خونى که نشانه حیض دارد دوباره خونى ببیند که آن هم نشانه حیض را داشته باشد، مثل آن که پنج روز خون سیاه و نه روز خون زرد و دوباره پنج روز خون سیاه ببیند، باید خون اول را حیض قرار دهد و بقیه آن را تا هفت روز به دستورى که در مسأله قبل گفته شد رفتار نماید.

بهجت: چنانچه خونى که نشانۀ حیض دارد کمتر از سه روز و بیشتر از ده روز نباشد، همۀ آن حیض است و اگر خونى که نشانۀ حیض را دارد، کمتر از سه روز باشد باید بنا بر احتیاط تا هفت روز را حیض قرار دهد.

زنجانى: چنانچه خونى که نشانۀ حیض دارد کمتر از سه روز باشد، بنا بر احتیاط واجب تا سه روز به احکام حائض رفتار نماید و پس از پاک شدن، نماز و سایر عبادتهاى واجبى را که ترک کرده، قضا کند (و بنا بر احتیاط اگر مى‌تواند کسرى سه روز را از بعد حساب کند) و اگر بین سه تا ده روز بود همه خونهاى نشانه‌دار، حیض است و اگر بیش از ده روز بود، به مقدار عادت بعضى از خویشاوندانش از خونهاى نشانه‌دار را حیض قرار مى‌دهد (و بنا بر احتیاط این مقدار را از اول خونهاى نشانه‌دار قرار دهد) ، و مستحب است تا ده روز استظهار نماید و بقیه را استحاضه قرار مى‌دهد. ولى اگر پیش از گذشتن ده روز از خونى که نشانۀ حیض را دارد دوباره خونى ببیند که آن هم نشانۀ حیض را داشته باشد؛ مثل آن که پنج روز خون سیاه و نه روز خون زرد و چند روز خون سیاه ببیند، پس اگر مجموع خونهاى نشانه‌دار بیشتر از ده روز نشود، همه حیض است و اگر بیشتر از ده روز بود، به مقدار ده روز از خون نشانه‌دار، حیض قرار دهد (بنا بر احتیاط آن را در اول خون نشانه‌دار قرار دهد) و مستحب است تا ده روز استظهار نماید و باید بقیه را استحاضه قرار دهد.

(۳) اراکى: باید همان را حیض قرار دهد و در تعداد روزها به خویشاوندان خود مراجعه کند و به دستورى که در مسأله قبل گفته شد رفتار نماید. .

(۴) اراکى: و در بقیۀ آن به دستورى که در مسأله قبل گفته شد رفتار نماید.

 

منبع: توضیح المسائل مراجع مطابق با فتاوای ۱۳ نفر از مراجع معظم تقلید/ متن اصلی از رساله امام خمینی و مُحشی حضرات آیات: سیستانی، صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، شبیری زنجانی، بهجت، فاضل، اراکی، خویی، گلپایگانی، تبریزی.(نام هر کدام از مراجع که در مسئله بالا ذکر نشده است یعنی موافق با مساله است و مواردی که مرجعی مخالف مساله فوق است در زیر مسئله ذکر شده است.)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.