دوشنبه , آذر ۲۰ ۱۳۹۶
اسلام سیتی » مشاوره » مسائل جنسی » حکم خوردن و لیسیدن آلت و اندام تناسلی زن و مرد

حکم خوردن و لیسیدن آلت و اندام تناسلی زن و مرد

سوالات:  حکم خوردن اندام تناسلی مرد چیست ؟ لیسیدن واژن زن چه حکمی دارد؟ آیا حرام است؟ اگر ترشحات زن در حین ارضاء شدن وارد دهان مرد شود، و مرد تشخیص ندهد که آب دهان است یا منی ، حکمش چیست؟ و همچنین بالعکس چه حکمی دارد؟ باتشکر

حکم خوردن و لیسیدن اندام تناسلی

تایقین به منی نباشدنجس نیست.
زن و شوهر می توانند هر گونه لذتی از یکدیگر ببرند ولی شایسته است از کارهایی که با کرامت انسانی سازگار نیست اجتناب ورزند.و این کارخلاف کرامت انسانی است ودهانی که محل ذکرالاهی است نبایدبه این امورآلوده شود.
ونیز مضراتی برای طرفین دارد:
مواردی از انتقال بیماری های مقاربتی بخصوص سوزاک حلقی بر اثر این نوع رابطه گزارش شده.
تماس جنسی از راه دهان و خطر HIV
تماس جنسی از راه دهان (سکس دهانی)
تماس جنسی و تحریک از راه دهان با واژن (عضو جنسی زنانه) و یا با آلت تناسلی مرد را تماس جنسی امن نمی شناسند. تحقیقات تاکنون ثابت کرده اند که تماس از راه دهان می تواند ویروس اچ. آی. وی. و علاوه بر آن دیگر بیماری های مقاربتی سرایتی را انتقال دهد.
تحریک جنسی از راه دهان مسئله ای که عمومیت دارد

تماس از راه دهان تحریک بر انگیزبوده و قوه جنسی را تحرک می دهد. این کار از طریق مکیدن پنیس (آلت تناسلی مرد)، و یا لسیدن واژن(عضو جنسی زنانه) و مقعد صورت می گیرد.
Fellatio نام لاتین روشی است که در آن آلت مرد توسط زبان تحریک می شود.
Cunnilingus به روشی گفته می شود که دهان به تحریک واژن(عضو جنسی زنانه) و چوچوله می پردازد.
Anilingus اصطلاح لاتین روشی است که دهان با مقعد برای تحریک در تماس است.

مطالعات نشان می دهد که تماس جنسی دهانی معمولاً دربین همه گروه های سنی که این جوانان را هم شامل می شود، رایج است و در بین بسیاری از شرکای جنسی زن و مرد وهمچنین بین شرکای جنسی هم جنس رواج دارد.

دربین جوانان به خصوص خانم های جوان ممکن است به دلیل عدم تمایل به دخول و حفظ بکارت به عنوان نوعی تمرین در رشد توانایی جنسیتی ویا پاسخ به کنجکاوی های روابط جنسی این عمل جالب باشد که با توجه به خطر انتقال ویروس بهتر است که با هیچ یک از گروه های شرکای جنسی انجام ندهید.
تماس جنسی دهانی و خطر انتقال ویروس اچ. آی. وی.

خطر انتقال ویروس اچ. آی. وی. از یک شریک جنسی آلوده از طریق تماس جنسی دهانی بسیار کمتر از ریسک انتقال اچ. آی. وی. از طریق نزدیکی مقعدی و واژینال است. از این جهت که، مشخص کردن میزان دقیق خطر ریسک انتقال ویروس اچ. آی. وی. از راه سکس دهانی مشکل است. بعلاوه اینکه بیشتر اشخاص در روابط جنسی شان شکل های دیگری از تماس های جنسی را علاوه بر رابطه دهانی دارند. مانند دخول در واژن و یا مقعد. به این دلیل مشکل می توان مشخص کرد که این انتقال نتیجه تماس دهانی بوده و یا نتیجه تماس های خطرناک دیگربوده است.
ضمن این که علاوه برخطر انتقال ویروس اچ. آی. وی. در تماس دهانی بیماری هایی سرایتی مقاربتی نیز از این راه منتقل می شوند.
وقتی که پزشکان خطرانتقال دادن یک آلودگی مسری مانند اچ. آی. وی را توصیف می کنند بیشتر از اصطلاح خطر بالقوه ویا خطر نظری استفاده می کنند. به زبانی ساده تر خطر بالقوه یعنی انتقال از یک شخص به شخصی دیگر ممکن است، هر چند که تاکنون مدارکی مستند برای اثبات قطعی آن وجود ندارد.
خطر بالقوه به معنی خطر مستند نیست. به کلام دیگر انتقال آلودگی با ویروس اچ. آی. وی. از نظر نظری ممکن است اما الزاماً منظور این نیست که حتماً اتفاق خواهد افتاد. خطر مستند در توصیف انتقالی استفاده می شود که مدارک مستند علمی کافی برای اثبات آن وجود داشته باشد.
خطر انتقال ویروس در تماس دهانی با پنیس ( آلت تناسلی مردانه)
خطر بالقوه:
در تماس دهانی با آلت مردانه به شکل نظری خطر انتقال برای شریکی که تماس دهانی را انجام می دهد (کسی که آلت را با دهان خود تحریک می کند) وجود دارد. بدلیل اینکه آلودگی از طریق ترشحات پیش ازمنی و منی به دهان راه پیدا می کند.
برای شخصی که آلت وی بوسیله دهان شریک جنسی اش تحریک می شود نیز، از نظر نظری خطر انتقال آلودگی وجود دارد به دلیل آن که آلودگی مستقیماً از ترشحات دهان بوسیله خراش، بریدگی روی پنیس و همچنین از طریق منی با خون تماس پیدا می کند.

خطر مستند:
البته میزان خطر به مراتب بسیار کمتر از خطر تماس جنسی مقعدی و واژینال است.
ضمناً ویروس اچ. آی. وی. می تواند به شخص دریافت کننده انتقال پیدا کند حتی در مواقعی که انزال صورت نگرفته و مایع منی خارج نشده باشد.
خطر انتقال ویروس در تماس دهانی با واژن (عضو جنسی زنانه)

خطر بالقوه:
در تماس دهانی با عضو جنسی زنانه به شکل نظری خطر انتقال برای شریکی که تماس دهانی را انجام می دهد (کسی که واژن را با دهان خود تحریک می کند) وجود دارد. بدلیل اینکه مایعات مهبلی آلوده و خون واژن آلوده می تواند به داخل دهان راه پیدا می کند. (این مسئله محدود به خون دوران قاعدگی نمی شود.)
برای خانمی که عضو جنسی وی بوسیله دهان شریک جنسی اش تحریک می شود نیز، از نظر نظری خطر انتقال آلودگی وجود دارد، اگر ویروس و یا خون آلوده ازمایعات دهان و به واژن و زخم های مهبلی و یا دیواره واژن تماس پیدا کند.
خطر مستند:
میزان خطر انتقال اچ. آی. وی. در این مورد نیز به مراتب بسیار کمتر از خطر انتقال ویروس از طریق تماس جنسی مقعدی و واژینال است. در هر صورت در چندین مورد گزارش شده از انتقال ویروس ازطریق دهان، بیشتر تماس دهانی با واژینال گزارش شده است.
خطر انتقال ویروس در تماس دهانی با مقعد
خطر بالقوه:
در تحریک دهانی مقعد نیز به شکل نظری خطر انتقال برای شریکی که تماس دهانی را انجام می دهد (کسی که مقعد را با دهان خود تحریک می کند) وجود دارد. بدلیل اینکه این عضو در معرض خون آلوده قرار دارد که از ضایعات، ترشحات و خونی که بر اثر برش، زخم و یا خراش در اطراف مقعد پدید می آید به داخل دهان راه پیدا می کند.
برای شریک جنسی که مقعد وی بوسیله دهان دیگری تحریک می شود نیز، از نظر نظری خطر انتقال آلودگی وجود دارد، اگر ویروس و یا خون آلوده ازمایعات دهان و با مقعد تماس پیدا کند.

خطر مستند:
مواردی مستدل ومستند از انتقال بوسیله تماس دهانی با مقعد ثبت شده است.
پزشکان مواردی را گزارش کرده اند که ویروس اچ. آی. وی. از طریق تماس جنسی دهانی انتقال یافته است.(ایپرسش)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.