چهارشنبه , آذر ۱ ۱۳۹۶
صفحه اصلی » مشاوره » اطمینان به همدیگر

اطمینان به همدیگر

اطمینان به همدیگرReviewed by کارشناس دینی on Nov 6Rating:

مى‏ خواستم بدانم از لحاظ اخلاقى، رابطه پسر و دختر چگونه باید باشد؟
چگونه یک دختر مى‏ تواند با همجنس خود دوست باشد؛ ولى با وجود سلامت اخلاقى و اجتماعى، اجازه ندارد با یک پسر دوست شود؛ یعنى چرا جامعه، از نظر اخلاقى این رابطه را- حتّى اگر طرفین هیچ‏گونه نظر سوء به هم نداشته باشند و فقط در حد آنچه جامعه و اسلام مى‏پذیرند با هم رابطه برقرار کنند- مطرود مى‏داند. اگر دختر از خودش و طرف مقابل اطمینان کامل‏

داشته باشد و هیچ یک از طرفین از جاده عصمت و تقوا دور نشوند، ارتباط چه صورت دارد؟!

ارتباط انسان‏ها با یکدیگر، تنوع فراوانى دارد. همان گونه که خود، گاهى مشاهده و تجربه کرده‏اید، برخى افراد، ارتباط تحصیلى و گروهى، ارتباط خانوادگى با هم دارند و بعضى نیز داراى ارتباط اقتصادى یا اجتماعى در سطح محله و شهر هستند. به راستى چه چیز سبب مى‏شود رابطه‏اى را اقتصادى، تحصیلى، اجتماعى یا خانوادگى نامید؟ آیا بدون هیچ معیارى، مى‏توان هر رابطه‏اى را به هر اسمى نام گذارى کرد؟ چه چیز موجب تنوع و ارتباط انسان‏ها با یکدیگر و حتّى ارتباط انسان با دیگر موجودات مى‏شود؟ معیار نام‏گذارى روابط چیست؟ بى‏تردید هر نوع ارتباطى، همیشه «درست» یا «نادرست» نیست. بر این اساس، «ارتباطها» قابل ارزیابى و داورى‏اند؛ ولى پیش از داورى درباره آن، باید معیار تفاوت ارتباطهاى متنوع و نام‏گذارى‏هاى گوناگون آنها را دریافت. آنچه یک ارتباط را شکل و نامى ویژه مى‏بخشد، محتواى آن است.

محتواى ارتباطها یکسان نیست. در هر شکلى از ارتباط، چیزى معین و به شیوه‏اى خاصّ مبادله مى‏گردد؛ و همین عنصر سبب تنوع روابط مى‏گردد.

وقتى از ارتباط دختر و پسر سخن مى‏گویید، مرادتان چه نوع ارتباطى است؟

باید نوع آن مشخص گردد تا بتوان درباره درستى و نادرستى‏اش داورى کرد.

آیا مراد ارتباط آموزشى و تحصیلى است یا اقتصادى یا اجتماعى؟ اختلاف جنسیت طرفینِ ارتباط، در مقررات کلى و بعضى از شرایط روابط انسانى مؤثر است؛ ولى محتواى روابط را تعیین نمى‏کند. بدین سبب، ارتباطى خاصّ به نام‏ «ارتباط دختر و پسر» نداریم. ما در کلاس درس شرکت مى‏کنیم و از محضر استادى که از جنس مخالف است، بهره آموزشى مى‏بریم؛ ولى هرگز آن را،

به معناى داشتن دوست پسر یا دختر، نمى‏دانیم و در درستى این ارتباط- که بر مقررات یاد دهى و یادگیرى استوار است- تردید نداریم.

اما اگر در همین کلاس، پیامى جز یاددهى و یادگیرى مبادله شود، ما را از تحصیل دور مى‏سازد و چه بسا سبب زیان‏هاى جبران‏ناپذیر مى‏گردد. در روابط انسانى، هزاران نوع ارتباط مشروع و صحیح مطرح است که جنسیت در محتواى آنها مؤثر نیست و یا تأثیرى اندک دارد. این روابط هرگز حساسیت آفرین، تنش برانگیز و ممنوع نیست؛ زیرا شکل روابط معین است و از چهارچوب خود تجاوز نمى‏کند. به بیان دقیق‏تر، حد و مرزها رعایت مى‏گردد و بدین سبب از آفات و آسیب‏ها مصون مى‏ماند. بنابراین، نمى‏توان داورى درباره روابط را فقط بر «جنسیت» استوار ساخت؛ بلکه باید معیّن کرد که در این ارتباط، چه چیزى مبادله مى‏شود تا بر اساس آن، نوع ارتباط و قوانین آن تعیین شود. بر این اساس، هر رابطه‏اى اگر از مسیر خود منحرف گردد، آفت آفرین و زیانبار مى‏شود؛ هر چند دو طرف آن همجنس باشند. با این سخن، اینک خود، باید درباره درستى یا نادرستى ارتباط با جنس مخالف داورى کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.