پنجشنبه , آذر ۲ ۱۳۹۶
صفحه اصلی » مشاوره » من نمی دانم چه توانایی های دارم وچه استعدادی دارم ؟

من نمی دانم چه توانایی های دارم وچه استعدادی دارم ؟

من نمی دانم چه توانایی های دارم وچه استعدادی دارم ؟Reviewed by کارشناس دینی on Jul 2Rating:

[ad_1]
جواب را با این بیت آغاز مى‏کنم:
هرگز حدیث حاضر غایب شنیده‏اى من در میان جمع و دلم جاى دیگر است‏
به نظر مى‏رسد، براى حل مشکل مطرح شده توجه به نکات و راهکارهاى زیر مفید باشد:
الف) داشتن ایمان به هدف و کارى که انجام مى‏دهید. هیچ کارى را با تردید آغاز نکنید. اگر با ایمان کامل به هدف به کارى روى آورید، مطمئناً در بین راه سست نخواهید شد. بنابراین، روشن نبودن اهمیت و ارزش کار وهدفى که در نظر دارید، از موانع استمرار عمل است. پس قبل از انجام هر کارى، اهمیت و ارزش آن را شناسایى و براى خود بیان کنیدو هنگام انجام کار نیز نگاهتان به هدف نهایى و نتایج و آثار مثبت آن باشد.
ب)برجسته کردن شکست‏ها یا عدم موفقیت‏ها در ذهن، بسیارى اوقات مایه یأس و نومیدى مى‏شود. آنچه باید از تجربه‏هاى تلخ و عدم موفقیت‏ها یادداشت شود، نکات آموزنده آن است تا چراغى فراروى فعالیت‏هاى آینده باشد.
ج)بیش از آن که به شکست‏ها بیندیشید، به موفقیت‏هاى‏و توانمندى‏هاى خود بیندیشید. خود را در انجام مسؤولیت‏ها و کارها، مثبت و موفق ارزیابى کنید و به خود تلقین کنید که من از عهده‏انجام آن کار کاملاً بر مى‏آیم.به خود قول دهید تارسیدن به هدف تلاش مى‏کنم و هرگز خسته نمى‏شوم.
د) تجربه نشان داده است، براى حل مشکل ضعف اراده نمى‏توان تنهابه رهنمودهاى کتبى و غیابى بسنده کرد. این مسأله، مانند بسیارى از مشکلات روان‏شناختى، به ارتباط مستمر با مشاور نیازمند است؛ ولى اجراى توصیه‏هاى زیر در تقویت اراده سودمند مى‏نماید:
۱. علل و عوامل ضعف اراده خویش را بشناسید. توجّه کنید ضعف اراده غالباً در عدم اعتماد به بینش و تفکر، عدم شناخت خویش، با ارزش تلقى نکردن خود، عدم امنیت روانى، عدم تدبیر عقلانى در تشخیص امورو تمیز اهم و مهم، شکست‏هاى گذشته و عوامل باز دارنده رشدو قوت نفس مانند محرومیت و سرزنش و رنج‏هاى مستمرریشه دارد. زدودن هر یک از این عوامل در پرتو سرمایه گذارى و برنامه ریزى امکان‏پذیر است.
۲. باید باور کنید چون دیگر آدم‏هااز توانمندى‏هاى بسیار برخوردارید و از دیگران کم‏تر نیستید. فراموش نکنید نقاط قوت آدم از نقاط ضعفش بیش‏تر است و نباید خود رادست کم بگیرد. تصمیم خوب در پرتو تکیه بر قوت‏ها، جبران ضعف‏ها و احساس توانمندى شکل مى‏گیرد.
۳. پس از مشورت با افراد ذى صلاح، با توجّه به امکانات و توانمندى‏هاى واقعى خود، براى زندگى تان برنامه ریزى کنیدو بکوشید هرگز بى جهت از آن برنامه و نظم سر نپیچید. اوقات استراحت و تفریح و عبادت وهمه فعّالیّت‏ها را در این برنامه بگنجانید تازمانى خالى نماند و توجّه به فرصت بیکارى شما را سمت تأخیر انداختن کارها سوق ندهد.
۴. بکوشید براى هر رفتارى انگیزه‏اى قوى داشته باشید و به ویژه از آثار مثبت تصمیم‏گیرى‏ها و رفتارهاى خاصّ خویش به طور کامل آگاه شوید.
۵. محیط زندگى و موقعیت کارى خود را تغییر دهید و موانع بروز اراده و فعّالیّت را نابود سازید؛ براى مثال در موقعیتى که به سرزنش و متهم شدن به ناتوانى و ناپختگى مى‏انجامد، قرار نگیرید. براى تصمیم‏گیرى‏ها و اقدامات خویش امنیت روانى فراهم آورید تا بتوانید به آرامى در برابر دیگران یا همراه آنان ابراز وجود کنید و برجستگى فکرى و فعّالیّت به جا را از طریق تصمیم آشکار سازید.
۶. هر کارى را آسان تلقى کنید؛ زیرا در برابر اراده پولادین آدم همه سختى‏ها آسان مى‏گردد. به استقبال کارهاى به ظاهر دشوار بروید و به خود تلقین کنید مى‏توانید در این امور درست تصمیم بگیریدو افتخار موفقیت در انجام آن‏ها را به دست آورید.
۷. رضایت خداوند متعال را ملاک هر رفتار و گفتار قرار دهید واز تسلیم شدن در برابر تمایلات پوچ و هواهاى نفسانى بپرهیزید. این تسلیم شدن‏ها اراده را ضعیف و متزلزل مى‏سازد. تقوا و رعایت حرمت دستورهاى پروردگار براى آرامش روانى و تقویت نفس و اراده بسیار سودمنداست.
۸. مدتى برنامه ریزى و تصمیمات خود را با فردى ذى صلاح در میان بگذارید و از وى بخواهید مراقب باشد تا در شما دو دلى پدید نیاید و اجراى تصمیماتتان را به تأخیر نیندازید.
۹. از خواب زیاد، پرخورى و دیگر اسباب تنبلى و سستى اراده بپرهیزید و نگذارید دیگران به جاى شما تصمیم بگیرند.
۱۰. با کسانى که روحیه و اراده قوى دارند، دوست شوید.
۱۱. بکوشید تصمیم‏هاتان را بافردى با تجربه در میان نهید از قوت و درستى شان اطمینان یابید. پس از مشورت با این فرد، بر اساس تدبر و اندیشه خود تصمیم بگیرید و بدون از دست دادن فرصت اقدام کنید.
تصمیم باید بر تدبیر واندیشه و آگاهى‏هاى لازم استوار باشد و به عمل بینجامد. تخلف از این امر جز تلف کردن وقت، پیروى از افکار پوچ و سستى در عمل دستاوردى ندارد و فرد رابا زیان‏هاى مادى و معنوى روبه رو مى‏سازد. از این رو، امور یادشده معصیت به شمار مى‏آید. تردید در تصمیم‏گیرى وتأخیر در عمل سبب از دست رفتن منافع معنوى و مادى فراوان مى‏شود و زیان‏هاى بسیار به ارمغان مى‏آورد.
۱۲. تصمیمات به جا و پر ارزش گذشته خود را به یاد آورید و توجّه کنیدکه چون گذشته براى انجام دادن کارهاى مهم آمادگى دارید.
۱۳. در تصمیم‏ها و فعّالیّت‏هاى اسوه‏ها دقّت کنید و در همسان سازى و الگو پذیرى جدى باشید تاجرأت انجام کار یابید و توان تصمیم‏گیرى و اجرا در شما تقویت شود.
۱۴. ورزش مستمر و منظم راکه در تقویت اراده بسیار مؤثر است، فراموش نکنید.
۱۵. با تصمیم‏هاى آسان در کارهاى ساده،به تدریج خود باورى و توانمندى را در خویش پدید آورید و راه را براى تصمیم‏گیرى در امور مشکل و پیچیده هموار سازید.
۱۶.در موضوع مورد نظر تمرکز پیدا کنید و از اشتغالات ذهنى متعدد بپرهیزید تاتصمیم‏گیرى آسان‏تر صورت پذیرد.
۱۷.پس از تدبیر و مشورت ازعواقب تصمیم‏هاى خود هراسناک نباشید و به خدا توکل کنید.پیامدهاى تصمیم هاتان راکه‏از قلمرو اندیشه تان بیرون است و باسامان دادن احتمال‏هاى ضعیف سبب تردید و تزلزل شما مى‏گردد،به خداوند متعال متعال که به بندگانش لطف و رحمت و محبت گسترده دارد،واگذارید و به آنچه پروردگار پیش مى‏آورد،خشنود باشید.خداوند متعال شمارا سمت صلاح و مطلوب واقعى‏تان رهنمون مى‏شود.
اما درباره چگونگى طبقه‏بندى ذهن،باید توجه داشت،این امر نیازمند توانایى و استعداد خاصى است که با تقویت برخى توانمندى‏هاى آدم به دست مى‏آید.امورى که در این امر مؤثر مى‏نماید،عبارت است از:
۱. مطالعه مباحث فلسفى، ریاضیات و هندسه که در تفکر انتزاعى ریشه دارد و سبب رشد و تعمیق آن مى‏شود.
۲. اندیشیدن درباره مسائل مختلفى که در کلاس درس مى‏آموزید یا در محاورات و گفت و گوها مى‏شنوید. تأکید مى‏شود با تفکر و اندیشیدن درباره آن‏ها به تجزیه و تحلیل بپردازید.
۳. گسترش ارتباط با افراد فکور و نکته سنج که تفکر منطقى دارند.
۴. کم‏تر سخن گفتن و اجتناب از پرگویى.
امیرالمؤمنین(علیهم السلام که خود امیر بیان و سخن است، در ستایش کم گویى و لزوم اجتناب از پرگویى مى‏فرماید: اگر دوستدار سلامت جان و پوشیده ماندن عیب‏هایت هستى، کم‏تر سخن بگوى و بیش‏تر خاموش باش تا اندیشه‏ات فزونى گیرد و دلت نورانى شود.میزان الحکمه، حدیث ۱۷۸۸۴.
بنابراین، مى‏توان با اجتناب از زیاده‏گویى و رعایت سکوت، زمینه درست اندیشیدن و تفکر منطقى را بیش‏تر فراهم کرد.
[ad_2]

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.